Van harte dank aan allen die met ons naar Kerstmis hebben toegeleefd. Met de woorden van Kris Gelaude, die op de 2de avond bij ons was, wensen we u een zalig kerstfeest.
Kerstmis
is thuiskomen
bij het vuur
van menselijke warmte.
Elkaar verzameld
rond de tafel vinden,
met brood om te breken
en plaats voor de geringste.
De ogen wendend
naar het licht
dat altijd verder leidt.
Kerstmis
is telkens weer
de ander huisvesten
in je bestaan.
Om zo meer
mens te worden –
dat woord
van melk en honing.
Met boven je hoofd
enkel een bladerdak
van genade.
Kris Gelaude (Uit: Teder Asiel)
Een buiten-gewone laatste show
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
De vierde viermaal stilvallenavond was anders dan anders. Het had de vorm van een Laatste Show: een Michiel De Vlieger die gasten ontvangt en met hen een praatje slaat. Maar de inhoud en de uitwerking was heel anders. Eerst kwamen de gasten van Rozemarijn: Caroline, Sylvia, Yves en Wim met begeleidster Leen. Ze vertelden over de verhuis die voor de deur staat. Na het gesprek vielen we even stil, om wat er gezegd was, tot ons te laten doordringen. We luisterden naar een kerstverhaal en zongen o.a. ‘Jij die bent’. In het tweede gesprek vertelde Hilde Goossens over de werking van Rozemarijn, het probleem van de wachtlijsten en het netwerk van vrijwilligers die Rozemarijn mee dragen. En na het tweede stiltemoment hoorden we een gedreven directrice van het V.S.K.O.: Mieke Van Hecke. Een krachtige afsluiting van vier boeiende, vormende, troostende en soms ook ontroerende adventsavonden.
Gebedsmomenten van de vierde avond
De vierde viermaalstilvallenavond van dit jaar was anders dan anders. Geen centrale spreker, maar een soort “Laatste show” met verschillende gasten. En tussenin hadden we drie momenten om stil te vallen. U kunt ze hier beluisteren. U zult merken dat ze niet live op de avond zelf werden opgenomen.
Oproep

Door allerlei omstandigheden werd er geen opname gemaakt van de laatste avond. Voor de gebedsmomenten was dat niet zo’n probleem. Die hebben we kunnen “reconstrueren”. Voor de gesprekken is dat wel iets moeilijker. We kunnen moeilijk alles nog eens overdoen. Maar misschien kunnen we wel beroep doen op het collectief geheugen van iedereen die er die avond was. Daarom deze oproep: wat is u het meest bijgebleven in de drie gesprekken? Laat uw geheugen niet te koud worden en e-mail snel wat er nog in zit naar collectiefgeheugen@viermaalstilvallen.be.
Benieuwd …











